Welcome to Mrs. Cloudy's Pride -- Sphynx Cattery

Haha moet je wel een hond hebben zonder overmatige beharing! Als ik die Malthesers van mij niet regelmatig kortwiek zie ik helemaal niks, nog niet een stukje oog. soms als ze opgerold liggen kan ik er niet eens een voor of achterkant aan ontdekken 

Maar inderdaad die Ridgeback en Boxer van ons hadden hele expressieve koppies, dat is ook de reden dat ik ze zo leuk vond. Een wenkbrauw optrekken als er iets lekkers voorbijkwam, koppie schuin als ze een preek kreeg, diepe dramatische zucht als ze in haar ogen weer eens een lekker hapje aan haar neus voorbij zag gaan. We hebben zo vaak vreselijk om haar kunnen lachen en dan was ze zwaar beledigd wat natuurlijk nog meer slappe lach opleverde. Arme hond wat zullen we ons vaak om haar vermaakt hebben. Ik mis haar nog steeds als ik eraan terugdenk. Ze was een echte clown. 

Met alle respect hoor maar hoe lief ik m'n Maltheser (Bobby) ook vind, ik ontdek er niet zo heel veel hond in. 
Bob is een echte Maltheser en is echt vanaf pup af aan al een beetje een slome. Zijn zusjes speelden en hij zat in een hoekje. Erg lief maar er zit totaal geen pit of karakter in. Spelletjes begreep hij niet, zodra ik trok aan z'n touw dacht hij oh wil je hem hebben? En dan liet ie los en dan ging hij liggen.
De standaard uitdrukking van Bob is een ietwat droevige sullige blik alsof de betekenins van het leven aan hem voorbijgaat. Zelfs als hij me blij begroet dan nog is die blik er, alsof hij het leed van de wereld met zich meedraagt. 
Af en toe vraag ik me echt af of er uberhaupt wel iets in z'n koppie omgaat. We zeiden vroeger altijd liefkozend ach het is een beetje een belg omdat hij zo dommig kon kijken als je hem iets opdroeg. (sorry Ramses ik wist toen nog niet beter    !)

De andere (Zwabber) daar zit wel leven in, dat is ook een kruising met een ruwharige teckel en dat is te merken. Hij weet precies wat ie wil en is zeer duidelijk aanwezig.  Met z'n elf jaar is hij nog steeds te porren voor een spelletje en overal als de kippen bij. Bij hem zie je wel expressie maar bij Bobby niet. Ik ken Bob al vanaf dat hij 2 dagen oud is maar na bijna 13 jaar heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik kan peilen hoe hij zich voelt. Als het een mens was zou ik denken aan een depressie want die indruk maak hij maar hij eet en drinkt goed dus dat is het niet. Het is gewoon een wat neerslachtige hond kennelijk maar op z'n eigen manier is hij wel happy, althans dat denk ik. 

Deze gaap-foto van Ramses wil ik jullie niet onthouden. Net toen ik afdrukte gaapte hij zo dat zijn kaken zo wat klapten. Op de foto lijkt het net of hij wat zegt.

Ik moet ze wel wat kleiner houden, anders passen ze niet meer mee in je auto. Vandaar dat ik gestopt ben met Pokon door het drinkwater 

Allemaal geweldig, die laatste komt echt overeen met hoe Ramses is   

nier tedoen Manonna super teksten  oeps waar is me slabbetje